من و همسرم يك زندگي عاشقانه داريم زيرا

براي همديگر وقت صرف مي‌كنيم‌.
به همه مي‌گويم كه دوستش دارم‌.
براي قدرداني از محبت‌هايش‌، نامة عاشقانه‌اي برايش مي‌نويسم‌.
در جمع از او تعريف مي‌كنم‌.
وقتي غمگين است سعي مي‌كنم ناراحتي‌اش را بفهمم و او را درك كنم‌.
هميشه در اتفاقات خوب و مهم زندگي او را سهيم مي‌كنم قبل از اين كه ديگران چيزي بدانند.
در همه مراحل زندگي باهم برنامه ريزي مي‌كنيم‌.
همواره مراقبش هستم و به نيازهايش توجه خاصي نشان مي‌دهم‌.
آرامش را در همه حال حفظ مي‌كنم‌.
باورهايم را نسبت به او همواره حفظ مي‌كنم‌.
پس از به پايان رسيدن روزهاي پرتحرك‌، شب‌ها همه چيز را برايش تعريف مي‌كنم‌.
اولين كسي هستم كه تولدش را تبريك مي‌گويم‌.
به كارهايي كه برايم انجام مي‌دهد توجه مي‌كنم و قدردان محبت‌هاي او هستم‌.
ازدواجمان را از موهبت‌هاي الهي مي‌دانم‌.
براي سلامتي‌اش صدقه مي‌دهم‌.
در يك مكان يادداشتي محبت‌آميز برايش پنهان مي‌كنم و او را راهنمايي مي‌كنم تا پيدايش كند.
در همه لحظات زندگي با گذشت رفتار مي‌كنم‌.
سعي مي‌كنم كه هميشه سرزنده و شوخ طبع باشم‌.
كارهايي كه نشان دهندة محبتم نسبت به اوست برايش انجام مي‌دهم‌.
هرگاه از او خيلي عصباني هستم به نكات مثبتش هم فكر مي‌كنم‌.
اگر احساس كنم از وسايل شخصي‌اش چيزي كم دارد ولي خودش نمي‌خرد، حتماً برايش تهيه مي‌كنم‌.
همه هدايايي را كه به من داده است‌، از صميم قلب دوست دارم‌.
هميشه دل آرام يكديگر هستيم