خانواده‌هاي صميمي و فرزندان بانشاط

امروزه خانواده‌ها زير فشار روحي شديدي قرار دارند. به نظر مي‌رسد كه همه، از پدر گرفته تا مادر و حتي بچه‌ها، سرگرم برنامه‌هاي پرتكاپوي خودند. در يك دنياي ايده‌آل، پدربزرگ‌ها، مادربزرگ‌ها، عمه‌ها، عموها و تمام اعضاي خانواده گسترده بايد چنان به هم نزديك باشند كه دست ياري به سوي هم دراز كنند. ولي خويشاوندان اغلب دور از يكديگر به سر مي‌برند و از اين روي، افراد خانواده ناچار مي‌شوند خود گره از مشكلاتشان بگشايند و همين كارهاي طاقت‌فرساي پدران و مادران و تأمين ضروريات خانوادگي باعث مي‌شود كه آنان از فشار روحي رنج ببرند. بي‌ترديد روند دل آزار زندگي روزانه، عرصه را بر آدمي تنگ مي‌كند، ولي با همه اينها، هنگامي كه پاي صحبت پدران و مادران مي‌نشينيم، يك چيز آشكار مي‌شود و آن اين است كه عشق و علاقه ايشان به فرزندانشان همچنان پابرجاست. در واقع گويا فشار روحي، تمايل والدين را به اين امر افزون‌تر ساخته است يعني اينان بايد يقين حاصل كنند كه رشد بچه‌هايشان با خشنودي، تندرستي و ايمني توأم است. در ساعات ويژه‌اي از روز براي كودك آواز سردهيد، برايش كتاب بخوانيد و در ضمن به چهره و تنش بنگريد. وي به شما متكي شده، به آغوشتان مي‌چسبد. صورتش مي‌درخشد، متبسم مي‌شود و چهره‌اش آرام مي‌گردد. بدين‌ترتيب حس مهم بودن در او شدت مي‌يابد. ولي به ياد داشته باشيد كه هر چند عشق، ارزنده‌ترين موهبتي است كه به فرزندانتان ارزاني مي‌داريد، بايد بدانيد كه نظم و ترتيب دومين هديه است. انضباط جنبه تنبيه ندارد، بلكه به بچه مي‌آموزد كه كجا و چگونه جلوي خود را بگيرد. بدانيد كه بچه نامنظم، دوست داشتني نيست. تمام اين فعاليت‌ها و كارهاي روزانه، فرصت‌هايي هستند كه نه تنها حس عزت نفس و انعطاف‌پذيري را براي كودكتان فراهم مي‌سازند، بلكه به او مي‌فهمانند كه جزئي از خانواده‌اي است كه پايبندش مي‌باشد. كانون مستحكمي كه سرانجام بايد روزي از آن به درآيد و به طرز موفقيت‌آميزي با دنياي پيرامون خويش روبه‌رو گردد.

[ منبع اصلی ]