|
|
| |
|
هراس اجتماعي و نحوه
درمان آن
افـرادي كـه دچـار هـراس
اجتماعي هستند در مـوقعيـتهاي اجتماعي اضطراب شديدي
را تجربه ميكنند. اينگونه افراد از موقعيتهايي كه
امكان دارد از سوي ديگران مورد قضاوت و بررسي قرار
گيـرند هـراس دارند. آنها دائـما از آن بيـم دارنـد
كـه مــورد قضاوت، ارزشـيابي، انتقاد، تحقير و تمسخر
ديگران واقــع شوند. البته اغـلب مـردم در موقـعيـتهاي
خـاص اجتماعي مـانند صحبت در جمع و يا ورود به يك مكان
مملو از افراد ناآشــنـا دچـار خجالت و دستـپاچگـي
شـده و مــضطرب ميگردنـد كـه ايـن نـوع تــرس
همـگـاني بيـانـگر هـــراس اجتماعي نيست. در صـورتي
اضطراب فرد جنبه هـراس اجتماعي پيدا ميكند كه:
1 - باعث شود فرد از موقعيت هراسآور اجتناب كند.
2 - هرگاه نتواند از آن بگريزد آن موقعيت را با استرس
و پريشاني شديد تحمل ميكند.
3 - در زندگي روزمره فرد تداخل قابل ملاحظهاي پديد ميآورد:
كار، تحصيل، خـانــواده و زندگي اجتماعي.
افراد مبتلا به هراس اجتماعي از داشتن افكار نامعقول
رنج ميبرند اينگونه افراد معمولا از موقعيتهاي زير
وحشت دارند:
1 - ترس از صحبت در جمع (متداولترين).
2 - كانون توجه ديگران قرار گرفتن.
3 - خوردن و آشاميدن در مقابل ديگران.
4 - نوشتن و يا كار كردن در حضور ديگران.
5 - پرسشكردن در يك جمع و يا گزارش دادن.
6 - استفاده از توالت عمومي و وسايل نقليه عمومي.
7 - مورد انتقاد و اذيت ديگران قرار گرفتن.
8 - ملاقات با افراد مهم مانند كارفرما، مدير، رئيس.
9 - ارتـبـاط بـا ديـگران: قـرار ملاقات گذاشتن، به
مهماني رفتن، شلوغـي، آغاز گفتوگو، خريد رفتن.
10 - طرز تفكر افراد نسبت به وي.
11 - در حضور ديگران دچار اشتباه شود.
علائم هراس اجتماعي
هنگامي كه فرد در معرض موقعيت هراسآور قرار ميگيرد،
اين علايم بروز ميکند:
1 - چهره افروخته، لرزش بدن، خشكي دهان و گلو، تيك
عصبي، افزايش ضربان قـلـــب، تعريق كف دستها، احساس
سرگيجه و حالت تهوع، درد شكم، سردرد، تنفس سريع و
كمعمق.
2 - فرد احساس ميكند حرفي براي گفتن ندارد.
3 - احساس بلاتكليفي و عدم اعتمادبهنفس.
4 - افكار منفي، جـز بـه افـكار مـنفي و بـازخوردها و
واكنشهاي منفي ديگران و خوداضطرابي نميتواند تمركز
كند.
5 - درك اين موضوع كه اين افكار نامعقول است.
6 - ميل شديد به گريختن از محل.
ترسهاي ناشي از هراس اجتماعي، روشهاي درمان
ترسهاي برخاسته از هراس اجتماعي
1 - نگراني از آنكه ديگران متوجه علايم اضطرابي گردند
مانند: تـعريـق و جـمـلات از هــم گسيخته.
2 - ترس از آنكه احمق، مضحك و نادان بنظر برسد.
3 - ترس از آنكه فردي ساكت، كسلكننده و خستهكننده به
نظر آيد.
4 - ترس از آنكه از نظر اجتماعي بيكفايت تلقي شود.
فرد نهتنها در لحظه موقعيت استرسزا دچار اضطراب
ميشود، بـلـكه پـيش از وقوع آن حتـي از يــك هفته
مانده به آن صحنه استرسزا را پيشبيني كرده و اضـطراب
وي آغـاز ميشود. پس از پايان يافتن واقعه نيز عملكرد
و گفتههاي خود را مورد ارزيابي قرار داده و معمولا از
آنها رضايت كامل نداشته و خود را مورد نكوهش قرار
ميدهد. هرگاه هراس اجتماعي فرد درمان نگردد، عواقب
زير را به دنبال خواهد داشت:
1 - مصرف مواد نامناسب براي غلبه بر اضطراب.
2 - استفاده از داروهاي آرامبخش.
3 - افسردگي.
4 - مشكل در ايجاد و تداوم ارتباط با ديگران.
5 - محروميت از فرصتهاي شغلي و تحصيلي.
6 - انزوا و كنارهگيري از خانواده و اجتماع.
7 - افكار خودكشي.
روشهاي درمان
1 - تكنيكهاي غلبه بر اضطراب، شـامـل ريـلـكس كـردن
عـضـلات، تـنـفس عـميق و آهستـه، مديتيشن و تصويرسازي
ذهني
2 - آموزش مهارتهاي اجتماعي: الگوسازي رفتارهاي
مناسب، پس از آن تمرين آنها در فعاليتهاي واقعي
زندگي.
3 - در معرض عامل هراسآور قرار دادن: فرد را به مرور
با عامل وحشتزا روبهرو كرده و ترس وي را اينگونه
كاهش ميدهند.
4 - دارو: آرامبخشها، داروهاي ضدافسردگي و
سركوبكننده سرتونين.
5 - مشاركت در فعاليتهايي كه اعتمادبهنفس و حـس
امـنـيـت فـرد را افـزايش ميدهد.
6 - به چالش طلبيدن افكار نامعقول و مثبتانديشي.
[
منبع اصلی
] |
|
|
|
|