|
|
| |
|
فوبيا يا هراس غيرطبيعي
به عنوان مثال هراسهاي
مشخص از نوع تزريق، خون و آسيب ممكن است اثرات
زيانباري روي سلامت دندان يا جسم فرد داشته باشد چرا
كه شخص ممكن است از خدمات و مراقبتهاي پزشكي لازم
اجتناب ورزد. معمولاً در كودكان مبتلا، اضطراب توأم با
گريه، قشقرق، سفت كردن اندام يا محكم چسبيدن ابراز ميشود.
اين كودكان اغلب نميدانند كه ترسهاي آنها افراطي و
غيرعقلاني است و به ندرت از هراس خود اظهار ناراحتي ميكنند.
توجه داشته باشيد كه ترس از حيوانات و ساير اشياي
موجود در محيط طبيعي شيوع خاصي داشته و معمولاً در
كودكي حالتي گذرا دارند. به همين خاطر تشخيص هراس مشخص
فقط زماني مطرح ميشود كه ترسها به اختلال قابل
ملاحظه باليني منجر شوند مانند خودداري از رفتن به
مدرسه به خاطر ترس از رويارويي با يك سگ در خيابان و
نظاير آنها.
اين اختلال علاوه بر ۵ نوع ترسهاي فرعي به دو نوع ترسهاي
اجتماعي و خاص هم دسته بندي ميشود.
در اختلال هراس اجتماعي، اجتناب آشكار و مستمر از
موقعيتهاي اجتماعي يا عملكرد وجود دارد كه ممكن است
موجب شرمندگي شوند. در افراد مبتلا قرار گرفتن در معرض
موقعيتهاي اجتماعي يا عملكردي، بلافاصله منجر به حمله،
وحشتزدگي وابسته به موقعيت يا با زمينه موقعيتي ميشود.
اگر چه نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به اين اختلال
متوجه غيرمنطقي و مفرط بودن ترس خود هستند، ولي اين
مساله در مورد كودكان الزامي نيست. تنها در صورتي اين
تشخيص مناسب خواهد بود كه اجتناب، ترس يا اضطراب حاصل
از رويارويي با موقعيت اجتماعي يا عملكردي به طور قابل
ملاحظهاي با فعاليتهاي عادي كاركرد شغلي و زندگي
اجتماعي تداخل كند يا شخص پريشاني آشكار در مورد ابتلا
به هراس نمودار سازد.
فوبياي خاص: پيدايش فوبي خاص ممكن است از همراه شدن يك
شيء يا موقعيت خاص با هيجانات ترس يا هراس ناشي شود.
مكانيسمهاي مختلفي براي همراه شدن فرض شده است. به
طور كلي ميل غيراختصاصي به دست خوش ترس يا اضطراب شدن
تشكيلدهنده زمينه است؛ وقتي يك رخداد خاص (مثلاًً
رانندگي) با يك تجربه هيجاني (مثلاً يك تصادف) همراه
ميشود، شخص مستعد رابطه هيجاني دائم بين راندن
اتومبيل و ترس يا اضطراب برقرار ميكند. خود تجربه
هيجاني ممكن است پاسخي به يك رخداد بروني، به طوري كه
در تصادف اتومبيل مطرح است، يا يك رويداد دروني
بيش از همه ممكن است يك حمله هراس باشد. هر چند ممكن
است شخص هرگز دوباره حمله هراس پيدا نكند و واجد ملاكهاي
اختلال هراس نباشد، چنين فردي ممكن است ترس مداوم از
رانندگي پيدا كند نه ابتلا به حمله هراس در ضمن
رانندگي.
[
منبع اصلی
] |
|
|
|
|